دل سان لاڳاپيل شاعري

ٿي پوي ماڪ گلابن تي هوا مان هر هر
دل چوي ٿي ته ملين ڪاش ڪٿي تون ٻيهر

شيخ اياز

دل کي اِئن وڪوڙيو ٿِي
ڄڻ ته وَل چنبيليءَ جي
ڪيتري نه خوشبو آ
ڄڻ ته رات سانوڻ جي

شيخ اياز

اسانجا ڪافراڻا ڪم، نه ئي پنھنجي نمازي دل
مڃايوسونس ڪيڏو پر، ٿيئي ٿي ڪانه راضي دل
گلابن سوڳ ڪارو ڪيو، عجب غمناڪ غازي دل

حسن درس

محبتون ڌاريو نه ڌاريو دوستؤ!
پر دغا ڀي ڌاربي ناهي ڪڏهن.
هر عمل مان پيار ظاهر ٿو ٿئي،
دل ڪڍي ڏيکاربي ناهي ڪڏهن.

اياز گل

نالو کڻان ته جيڪر بدنام ٿي پوي،
دل جنهن ڦري هئي، آ نامُوَر اهو!

لياقت ابڙو

دل مُسافر خاڪ ڏي هَلجي کڻي،
هَل، وڃايل ڪاڪ ڏي هَلجي کڻي.

ايوب کوسو