اڳ ۾ ھُيس شاھ،شَل مون کي سمجھي سگھين،! سنڌڙي ، تنھنجو ساھ ، جَرڪيو منھنجي جيءَ ۾.
شيخ اياز
ڪاتيء هيٺيان ڪنڌ، پوء به نعرا نينهن جا، سنڌڙيء جو سڳند، مرنداسين پر مرڪندي۔
سنڌڙي کي سيباءِ اياز، تنهنجو گيڙو ويس غزل.
چئہ تون مون کان پوءِ،ڪنھن جو ٿيندين ڪينرا،؟ واڪا ڪندي ووء ِ، صديون تو لئہ سنڌڙي.!