ڪولھي، ڀيل ڪاوڙيا، ڏاڍو مٿي ڏاڍ
فاضل ساڻ فراڊ، ڪھاڙي ڪيڏو ڪيو

رھيا اٿئي رات، صبح ويندي صابري
لونءِ لونءِ منجھ لطيف چئي ڪر تنين جي تات
سندي جوڳيان ذات، ٻئي ڀيري ڀاڳئين ملي

نه جنت جون خواهشون دل ۾،
نه جهنم جون دهشتون دل ۾،
لمحي لمحي سٿيل رهيون سچ پچ،
بس امڙ جون ئي محبتون دل ۾.

مند نـ منجھان تن پسي لڪ لڏن جي
جا پر کاھوڙين سا پر سکي سسئي

سبحان تنھنجي صورت، قربان حسن وارا
اللہ ياد ڏياريئي، احسان حسن وارا

سوچ ساگر ۾ صدين جي ماٺار آ،
جيون جي جر تي ويو سينور ڄمي،
ڪنھن به طوفان جو ڪونه آثار آ.

هي مذهب ماٺ ۾ سارا اسان جي عشق ڳالهايو
عقيدا ڪيڏا ويچارا اسان جي عشق ڳالهايو
ڪري طاغوت جي بيعت رهيا چپ صاحب منبر
انا الحق جا هڻي نعرا اسان جي عشق ڳالهايو

تنهنجي يادن سوا ذهن پرين!
ڪرفيوءَ ۾ بزار وانگي آ

جڏھين ڪنھن به ڪوئل اسر ويل ڳايو،
تڏھين وِلھه ويتر وڇوڙو وڌايو ،
جڏھين ماڪ مُکڙيون ڀنيءَ جون ڀڄايون،
الئه ڇو اوھان جون اکيون ياد آيون.

ھن بيگانن جي بستيءَ ۾، ڪو ظالم آھي مستيءَ ۾
ھتي پُٺن اگھاڙا پاڻي لئه، حيران ھزارين وستيءَ ۾
ھُو چيٽ ڪتيون ويو چَٽ ڪري، ڪو چور وڏيرو چال ڪري
پوءِ ڍايل پيو نت ڍنگ ڪري، ھر روز حرامي ھستيءَ ۾

مڃان ٿو مون ۾، سڀئي عيب، ساريون ڪوتاهيون،
وَرهين کانپوءِ مليو آن، اهي حساب نه ڪر

جڳ جڳ وڇڙيو سڀڪو، جنمين وڇڙيا جوڳي،
وڇوڙي ولهه رات ۾، سمهي پيا سوڳي،
هو راول، روڳي، رت روئي لڪ چڙهيا.