نصير سومرو

لُڙڪَ ڳلن تان رات ڳڙيا جي، پِرهَه ڦُٽي جا ماڪَ ڦُڙا سي. سِجَ ڪيو اعلانُ صبح جو، مُکڙيون بڻجي گُلَ ٽِڙيا ڪي.

پڙهو! نِرڙ جون ڪجهه ريکائون چون ٿيون، ننڍيءَ عُمرِ جا ٿا، لڳن ٻارَ سٺَ ۾.