مظهر لغاري

نموريون نم تي آيون ته جهرڪين سان جنجهي پئي آ ۽ دل جي ليار جي ٽاري ڪٿي خالي پئي آهي

پرين چپن کي چئي ڇڏ متان سڏين اهي رڳو مُڙي به ڏٺو سين ته مات ٿي ويندي

تون وئين ولايتن ۾، تنهنجي سري پئي آ، هڪڙي اداس عورت، من ۾ مري پئي آ

پيار ڪِوِلين سمان ماڻهن کي مليو ڄڻ ته پٽ تي ڪريل مٺائي هئي