راشد مورائي

گهم باغ حسن ۾، ڪري گلڙن جو احترام واجب عشاق طبع تي، سھڻن جو احترام

ھر ڪا چوٽ لڳڻ کان پوءِ مون ھر ڀيري پڇتايو آھي پوءِ بہ سونھن سزا ڀوڳڻ لئہ، مون کي پئي ھرکايو آھي

محبت بخشيو ماڻهپو، انس ڪيو انسان هوس اڳي حيوان، عشق بنايو آدمي

ميدانن مان وئين هليو، کائي ڀاڙ ڀَڄي؟ جي تو غداري نه ڪئي ڇو ٿيئي اک لَڄي؟ سچي ڳالھ سَڄي، سُڻائي مون ساٿ کي.