تنوير عباسي

عجب ٿي ملڪ جي آزادي ۽ عجيب نظام بشر بشر جي اڳيان ٿو ڪري قيود و قيام اهو جي حال ٿيو آزاد ملڪ جو همدم ته سوچ ڪهڙي مصيبت ۾ هوندا ملڪ غلام

اهو زمانو ويو جو شاعر ڏسندا هئا ڪي خالي خواب اڄ جا شاعر خواب ڏسن ٿا ۽ ڪن ٿا تعبيرون ڀي اي تنوير هي تنهنجا شعر به سنڌ جو ڀاڳ مٽائيندا ڪي اهڙيون تقريرون آهن، جي آهن تقديرون ڀي